Elde edilen hukuka aykırı delil dikkate alındığında dahi sanığın beraatına karar verilmesi gerektiği durumda, delilin hukuka aykırı niteliği dikkate alınmaksızın beraat kararı verilmesi yerinde midir?

“Adli Tıp Raporları” başlıklı yazımızın birinci başlığında; Anayasa Mahkemesi’nin 2021/125 E. ve 2023/213 K. sayılı, 05.06.2024 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanan ve yayımlanmasından 9 ay sonra yürürlüğe giren kararı ışığında, 20.04.1982 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanan 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu ve 15.07.2018 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanan 4 sayılı Bakanlıklara Bağlı, İlgili, İlişkili Kurum ve Kuruluşlar İle Diğer Kurum ve Kuruluşların Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi (bundan sonra 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi olarak bahsedilecektir) incelenmiştir.

Kamuoyuna yansıyan bazı davalarda “daraltılmış baz” kavramının kullanıldığı, bu teknikle cep telefonunun lokasyonunun geçmişe yönelik tam olarak tespit edilebildiğinin ileri sürüldüğü, buna göre olaydan sonra HTS kayıtları ile sinyal bilgileri ölçüldüğünde kişinin tam olarak yerinin tespit edilebildiğinin ileri sürüldüğü, buna karşı sinyal gücü olarak adlandırılan verinin anlık değişkenlik gösterdiği, geçmişe yönelik olarak tutulmadığı, dolayısıyla teknik olarak bu yöntemle cep telefonunu kullanan kişinin tam olarak/noktasal konumunun tespitinin mümkün olmadığı belirtilmektedir .

TCK m.220/6’nın ilk 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun yürürlüğe girdiği hali şu şekildedir; “Örgüte üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleyen kişi, ayrıca örgüte üye olmak suçundan dolayı cezalandırılır”. Daha sonra 02.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun m.85 ile fıkraya “Örgüte üye olmak suçundan dolayı verilecek ceza yarısına kadar indirilebilir.” ibaresi eklenmiştir. Yine 30.04.2013 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanan 6459 sayılı Kanun m.11 ile “Bu fıkra hükmü sadece silahlı örgütler hakkında uygulanır.” cümlesi eklenmiştir. TCK m.220/6’da düzenlenen bu hüküm, Anayasa Mahkemesi’nin 26.10.2023 tarihli kararıyla iptal edilmiştir.

Bir delilin uluslararası adli yardımlaşmayla veya herhangi bir şekilde doğrudan yabancı bir devletten gönderilmesi, bu delilin nasıl elde edildiği konusunda soru sormamıza engel değildir. Anayasa m.38/6’da ve CMK m.206/2-a, 217/2, 230/1-b, 289/1-i’de net bir şekilde, hukuka aykırı delilin sanık aleyhine kullanılamayacağı ve hükme esas alınamayacağı düzenlenmiştir. Sırf bir delilin uluslararası adli yardımlaşmayla veya doğrudan yabancı bir devletten gönderildiği gerekçesiyle, bu delilin hukuka uygun elde edilip edilmediği konusunda hiçbir araştırma yapılmasına gerek olmadığı düşüncesi hatalıdır. Çünkü delil toplamaya ve değerlendirmeye ilişkin kanuni düzenlemeler kamu düzeninden olup, emredici nitelik taşırlar.