Bu yazımızda; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m.308/1’de Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının sanık aleyhine itirazı için öngörülen bir (1) aylık sürenin ne zaman başlayacağı ile bu süreyi kaçırmasının sonucu incelenecektir.

Anayasa Mahkemesi; 10.09.2025 tarihli, 2025/122 E. ve 2025/185 K. sayılı kararı ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 26. maddesinin 21.11.2024 tarihli ve 7533 sayılı Kanunun 25. maddesiyle değiştirilen 5. fıkrasının 4. cümlesinin, Anayasanın 2. ve 38. maddelerine aykırı olduğu gerekçesi ile oyçokluğuyla iptaline karar vermiştir. Aşağıda; iptal kararının gerekçelerine, karşıoya, iptalin olası sonuçları ile görüşümüze yer verilecektir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun “Özel Yargılama Usulleri” başlıklı Beşinci Kitap altında yer alan “Kaçakların Yargılanması” başlıklı İkinci Bölümün “Kaçağın tanımı” başlıklı 247. maddesinin 1. fıkrasına göre; “Hakkındaki soruşturmanın veya kovuşturmanın sonuçsuz kalmasını sağlamak amacıyla yurt içinde saklanan veya yabancı ülkede bulunan ve bu nedenle Cumhuriyet savcısı veya mahkeme tarafından kendisine ulaşılamayan kişiye kaçak denir”.

Anayasa Mahkemesi; 06.03.2025 tarihli, 2020/50 E. ve 2025/47 K. sayılı kararı ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 134. ve 135. maddelerinin iptaline ve bu iptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından 9 ay sonra yürürlüğe girmesine karar vermiştir. Karar 22.05.2025 tarihli Resmi Gazete’de yayımlandığına göre, iptal kararının 22.02.2026 tarihinde yürürlüğe girmesi öngörülmüştür. Kanun koyucunun 24.12.2025 tarihinde kabul ettiği ve 25.12.2025 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 7571 sayılı Kanunda yer verilen değişiklikler ile Avukatlık Kanunu’nda boşluk oluşmadan, yeni düzenlemeye gidilmiştir.

“Cesetsiz cinayet” konusu ile ilgili daha önce iki yazı yazdık. Bu defa aynı konuda tekrar yazı kaleme almamızın sebebini; ilk yazımızda yer verdiğimiz Ermenek Ağır Ceza Mahkemesi’nin cesetsiz cinayetten dolayı kasten öldürme suçundan fail hakkında verilen mahkumiyet kararına karşı, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi’nin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı sonrasında, ret kararına karşı yapılan temyiz incelemesini yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesi’nin, davaya konu suçun hukuki niteliğinin kasten insan öldürme değil, bilinçli taksirle ölüme sebebiyet verme olacağından bahisle bozma kararı vermesi, bozma kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı’nın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m.308 uyarınca Başsavcı itirazında bulunması, yapılan itirazın 1. Ceza Dairesi tarafından oyçokluğu ile reddedilmesi, bu kararın ardından Yargıtay Birinci Başkanlığı’na gönderilen dosyanın, Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından değerlendirilmesi, ancak işin esasına girilmeden Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 27. maddesi uyarınca, sanık hakkında eksik araştırma sonucu hüküm kurulup kurulmadığı bakımından öncelikle inceleme yapılıp karar verilmesi oluşturmaktadır.