Anayasanın 20, 21 ve 22. maddelerinde “özel hayatın gizliliği ve korunması hakkı” adı altında; kişinin özel hayatının, aile hayatının, konutunun dokunulmazlığının ve muhaberat hürriyetinin korunduğu, yine İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi’nin 8. maddesinde, herkesin özel ve aile hayatı ile konutuna ve yazışmalarına saygı gösterilmesi hakkına sahip olduğunun belirtildiği, bu hükümlerde özel hayatın gizliliği ve korunması hakkının hangi sebeplerle sınırlandırılabileceğinin gösterildiği, buralarda gösterilen sınırlama sebeplerine bağlı olarak, ancak “Temel hak ve hürriyetlerin sınırlanması” başlıklı Anayasanın 13. maddesi uyarınca kişinin özel, aile ve mesleki hayat alanları ile konutuna, işyeri dokunulmazlığına ve yazışmaları ile görüntülerine ve konuşmalarına müdahale edilip sınırlama getirilebileceği, bunun dışında yasada gösterilmeyen veya yasal olmayan yollardan, Anayasa m.13’ün belirlediği çerçevenin dışında, özel hayatı gizliliği ve korunması hakkı kapsamına giren kişilik hakları dahil kişinin verilerine ve diğer şahsi değerlerine yapılan müdahalelerin hukuka aykırı sayılacağı ve suç olarak kabul edileceği bir gerçektir.

Son yıllarda yatırım aracı olarak yaygınlaşan gayrimaddi varlıklar (kripto paralar/varlıklar); bilişim suçları, dolandırıcılık ve suç gelirlerinin aklanması gibi soruşturmalarda, menfaatin aktarılmasında ve gizlenmesinde sıkça kullanılan malvarlığı değerleri arasına girmiştir. Bu nedenle; kripto varlıkların teknik yapısının anlaşılması, ceza muhakemesinde elkoyma adlı koruma tedbirinin nasıl ve hangi sınırlar içinde uygulanacağını doğru değerlendirmek bakımından önem taşımaktadır.

“Tutukluluğun incelenmesi” başlıklı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m.108/1’e göre; “Soruşturma evresinde şüphelinin tutukevinde bulunduğu süre içinde ve en geç otuzar günlük süreler itibarıyla tutukluluk halinin devamının gerekip gerekmeyeceği hususunda, cumhuriyet savcısının istemi üzerine sulh ceza hakimi tarafından 100. madde hükümleri gözönünde bulundurularak, şüpheli veya müdafii dinlenilmek suretiyle karar verilir”.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m.285 uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üç yüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

İşbu yazımızda; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m.83’de ve m.84’de düzenlenen “keşif işlemi” hakkında değerlendirmelere yer verilecek olup, soruşturma ve kovuşturma aşamasında keşif işleminin ne şekilde yerine getirileceğine dair bilgilere yer verilecek, CMK m.85’de düzenleme altına alınan “yer gösterme işlemi” hakkında açıklamalar yapılacak ve keşif işleminin yapılacağı yer olan özel mülkün, konutun veya eklentinin zilyedi/maliki tarafından keşif mahalline girişine izin verilmemesi halinde, izin vermeyen bakımından ceza sorumluluğunun doğup doğmayacağı hususu değerlendirilecektir.